Afgelopen zaterdag werd ik in de foyer van Koninklijk Theater Carré door een filmploeg van Shownieuws van een trapje geflikkerd. Een zwaar bepoederde blondine met microfoon stak een elleboog tegen m’n ribben en een stevig cameramannetje probeerde mijn arm te verlengen. Ik blokkeerde een commercieel hoogtepunt: vlak achter mij werd de hoofdrolspeler – een zeer gewaardeerde collega - begroet door zijn vriendin, die overigens binnenkort zonder kleertjes in de bioscoop is te zien.

Kort daarvoor had ik Ron Brandsteder en Jan Des Bouvrie al herkend in het publiek. Liesbeth List en dat kleine mannetje van het nieuws waren er ook. En André van Duin. 

‘Sorry!’ riep ik tegen het cameramannetje. ‘Ik ben al weg.’

Ik graaide een glas champagne van een dienblad en begroette mijn eigen vriendin, ergens achter een pilaar in de schaduw. Ze zag er prachtig uit. Ze vond de voorstelling mooi. Ze was trots op me. Ik knikte afwezig.

‘Ik moet even iets rechtzetten,’ zei ik tegen haar. ‘Ben zo terug.’

Want waarom had ik die onfatsoenlijke debielen in godsnaam mijn excuses aangeboden? Ik wurmde me tussen Jeroen Krabbé en Frans Molenaar door en

zocht de blondine met haar cameramannetje. Rond het trapje stond een klein legertje filmploegen opgesteld.Ik zag wel veertien blondines met microfoon. Welke was het? 

‘Het was fe-no-me-naal!’ hoorde ik Reinout Oerlemans roepen. ‘Heb je de jurk vanChantal gezien? Prach-tig.’ Bridget Maasland stak twee duimen in de lucht. De bitterballen kwamen langs.

 

Ik heb veel collega’s en vrienden die graag beroemd willen worden, althans; succesvol willen zijn. Beroemd worden lijkt daar aanvankelijk een bijkomstigheid van. ‘Dat hoort er bij,’ zeggen ze. Maar als je eenmaal succesvol bent, wordt beroemd zijn het belangrijkst. Je omringt je zelf met andere beroemdheden om elkaars beroemdheid in stand te houden en je vergeet waarom je ooit succesvol wilde zijn – omdat je wilde ontroeren, een publiek laten lachen of huilen. Je glimlacht, je poseert en langzaam wordt je talent een herinnering. Een standbeeld dat voor de buitenwereld onzichtbaar is.

 

© Lykele Muus

Rode Loper

Column voor www.kemna.tv